wilhelmus van voetbaloranje nouwatzouwe, bin ich von ein million Kohle eingeblut…

Die Führer getrouwe, das Heimat ist schon wie die Juul ausradiert….

Dan klinkt de Internationale toch een tikkie publieksvriendelijker, of je moet voor je vreten afhankelijk zijn van de overjarige NSB-beweging die zich als de Rijksvoorlichtingsdienst presenteert, de fascisten!!

Wanneer wordt de jatfamilie nu eens eindelijk van de utrechtse heuvelrug verdreven, en Zijlstra en Luns hun lintjes doorgespoeld, toeval, toeval dat Luns ons aardgas voor een vriendenprijsje destijds aan deutschland doorverkocht had? Wordt dit nog uitgezocht? Kompensatie voor dat destijds gesnuffelde miljoentje voor de nationale hoerenloper? Tenabea en consorten niet op de hoogte zeker?

Een president kost ook veel, kan ook corrupt zijn, maar heeft géén "koninklijke Marine", "Koninklijke Marechaussee", "Koninklijke Landmacht" , en een portret achter elke veroordelingsgerechterlijke magistraat aan de muur hangen van de tokkiefamilie die slinks de "Trias Politica" op deze manier met de voeten treedt.

Dan kun je toch beter Mugabe hebben, zijn zoon is tenslotte géén automatisme…

Is getekend;

De uit menselijke overwegingen tegenstander van de Guillotine, let wel, van het gebruik, níet van de uitvinding, dat is nog steeds een uitermate doeltreffende uitvinding gebleken….

savon rouge   

De jacht is geopend, het jachtseizoen loopt nét niet parallel met de herfst van onze westerse samenleving, en d’as jammer, want welke rechtgeaarde proletariër had Wilders hoofd rond kerst vers afgesneden, lillend rond de adamsappel, daar waar het vlees vaak zich verzet tot aan de aanzet van de ruggegraat, daar waar de laatste spuitingen op hartcadans de stuiptrekkingen inleiden zodat de rest van de mens alleen nog maar een wanstaltig krommend westers gedrocht behelst, léve de Democratie!!! 

Eens of niet eens, het maakt niet uit, Wilders en Verdonk moeten gewoon dood, tolerantie heet dat, dat heeft Stalin destijds uitgevonden, miljoenen hielden niet van muziek óf waren A-muzicaal, maar het orgel deed zijn werk!!!

De roodjes van nu zijn weer goed bezig, niet gestoord door welke vorm van realiteit dan ook, néé demagogisch alles wat ook maar vreemd ruikt wegmaaien, en het land vervalt en vervalt, normen en waarden zijn onderhand fascistisch klinkende one-liners, nog een paar, onderbuikgevoelens, populisme, jaahh de roodjes weten het wel!!! van Melkert niks dan goeds, van Kok niks dan goeds, van de Excota fascist niks dan goeds, van de horde relnichten, niks dan goeds….

slaap zacht….

savon

Sind ik enige tijd een vreemd schrijfpatroon eigen had, zeg maar je lult op bakker bart nivo, je bent geen eigen baas, je mening valt in het ketennivo, waarbij niks dan goeds over het ini van wereldcolumns, waar ik voor blijf schrijven, het ís én blijft een pagina van wereldseigenbelang, dit ondervond ik vooral bij reacties die direct gericht waren (en zijn) waar ben je!! en waar blijf je!! en dat gaf me stof tot nadenken…

Wereldcolumns is een goed initiatief, gezien de band met de aanjager, en ik kén hem als integer persoon is het een wereldverbeterende actie, maar wat ik mis zijn de spontane reacties, de chemische totstandkoming van ideëen zeg maar… dat stuit mij, alsof je jezelf in een venster zet en iedereen heeft daar een mening over alleen jij hoort hem niet doorheen het dubbeldikke wereldcolumns glaaske, niet dat ik op een mening zit te wachten, want dan kan ik net zo goed meteen de scheldstedelijke politiek in stappen. Néé ik heb op mijn eigen log meer reacties (in een actieve) week dan al de tijd op wereldcolumns, en d’as triest, zéér triest, dan geeft te denken wie en wat de lezers zijn, zit ik op die mensen te wachten? , zijn zij degene die ik ambieer? , óf zijn het tokkie’s, aso’s, ik weet het niet, want ik kán het niet weten omdat zij niet reageren (of lezen)En dus ga ik vanaf nu weer mijn eigen weeg, temeer ook omdat er veel mensen zijn die mijn log missen, en kijk daar komt verandering in, jullie hebben het zélf gewild, schare van mij!!!, dus ik ben weer back home…zoals een log bedoeld is, met een hinweiz naar WC, tenslotte blijf ik daar gastcolumnist, als de hoofdredactie het behaagd, maar dazalwel…

Deze switch (die deze naam niet verdient) zal alleen maar bijdragen aan een nóg scherpere bijdrage aan wereldcolumns, zodat iedereen de vruchten kan plukken van deze maatregel die genomen is met in het achterhoofd Wereld Columns nóg beter op de kaart te krijgen…

waar heb ik dat méér gehoord.

savonnekke

Eric Satie was autistisch, van Van Gogh weet ik het niet zeker, wat wel zeker is, dat mocht ook ík autistisch zijn er dingen zijn die duidelijker worden in mijn gedrag, áls ik iets doet (moet doen) dan moet dat ook 100% x 10 in orde zijn, het moet kloppen, desnoods fixeer ik mij, differentiëer ik mijn aandacht op delta- X, een differentiaal-vergelijking met mijn omgeving waarbij ik het middelpunt zal worden waarbij mijn omgeving in het "zwarte gat" verdwijnen zal, in die stemming zal ik tot grote hoogte stijgen, mijn besef heeft de middelpuntvliedendekracht bereikt, en zal vérder gaan, vérder en vérder…

Het koude staal van de trekker die zich meester maakte van mijn wijsvinger was slechts een waarneming buiten mij om, de gevoelloosheid die zich daarna in mijn vinger en mijn lichaam voltrok, werd als oude bekende door mijn geest herkend en aanvaard, kil weliswaar maar erkenning was niet te ontkennen, ik ben autistisch.

Zal ik nog eens differentiëren? Niet integraal, want integraal heb ik de trekker al overgehaald, en dan krijg je alleen maar parabolen, ik integreer liever want ik ben autistisch, en zie liever sinusoïden, de golfbeweging, waarbij ik per ongeluk DeWinter tegenkwam op mijn autistisch gedachtenpad, want ik ben autistisch, want ik ben Themsche…

Antwerpen 5 oktober 2007…

savon.

De derde dinsdag in september probeer ik vrij te houden. Waarom? Gewoon om de hoed weer eens te aanschouwen, kijk ik ben van de generatie die de rookbommen tijdens de quasi vredelievende intocht van de foute duitser, ze proberen het steeds weer, dacht ik toen, in 40-45 via de rijn nu in een gouden koets wel kon waarderen, en let wel in die tijd waren héél veel duitsers fout, ook de duitsers die fout wáren leefden toen nog dus je kunt wel nagaan, dat waren er best wel veel, weet je wel, zo spraken wij in die tijd, als flower power, als tsjah, als jeugd hingen we niet, gooiden geen stenen naar auto’s, maar waren al wel geëngageerd. En dus aanschouwde ik het mormel onder de hoed met een symbolische brede rand, waar ze dus geen kwaad van wist, knap gedaan, en dan de toespraak, terwijl ze ging zitten en haar benen omsloeg, zag ik in een onbewaakt moment, unlucky me, de memory-stick tussen de tena lady, nikste unplugged!!! Gewoon van de hoed en de rand niks afweten, gewoon slap gelul, tussen de hoed en de rand de minima ertussen nemen, en iedereen zat als nieuwbakken aangever maar te geilen op de wattenmadam, wel of níet lid van het republikeins genootschap het maakt niet uit, we slijmen gewoon door, ik zag héél veel hoeden en hoedjes, waren ze maar groter, dan was de hersencapaciteit eronder óók groter. De Directrice van de Nederlanden sprak via haar memory-stick de rest van de slaafse toehoorders toe, onbewogen dreigend, (wie is haar imago-builder trouwens), niet de vent die de paardenstront op aan het ruimen was van een van de knollen die voor die gouden hoerensloep stond te schijten, ik dacht trouwens even dat het wouter was die met zijn stropdas de boel nog na aan het kuisen was (…).

Laten we maar snel hopen op een republiek, en dat we snel van deze kampers die toeven op de utrechtse rug verlost zullen zijn, die hun positie én kapitaal via het betere jatwerk in het verleden vergaard hebben, wég ermee, sterker, had U dat nu ook?

Toen ík de TV aandeed, dacht ik in een aflevering van een kasteelroman terecht gekomen te zijn, iets van Louis de 14e of zoiets, of een Engelse serie, al die paarden?, al die koetsen, al dat goud, maar het was toch écht Tena Lady with her memory-stick in memory lane…..

soap

Als water stief van zilt zich langzaam provocerend met het basalt keer op keer verenigd, en de overvallen ontkent, dan is mijn Zeeland op haar best, zij is als een schip van moedersklei vertrouwend…

De lamsoren en oesters, de zeekralen en mossels…, ooit afgerekend met haar strenge moeder, gegeven en genomen, nu genoten door haar kinderen, mondjesmaat, zoals de schatten van de strengheid nooit gegeven zullen worden zonder genomen, zoals de vangst uit de zilte schoot telkens weer afgerekend wordt, zo zullen de shant’s blijven, over Arnemuie, en Vlissing…

De zomers worden gretig gecomsumeerd, en ingenomen, tot er niets van overblijft, dan begint mijn geluk, de zilte stilte…

Maagdelijk van aanslagen op de achterduunse stiltewand, de geur van duin, met zilt venijn, de natuur kan het niet laten je te belazeren met geluk en rampen, ik ben verslaafd aan de naïeviteit van de geest, wie niet?

Proef het zout, hoor de wind, voel de stilte, luister naar de zeesymphonie, de branding in G…wie is niet gewaarschuwd, ooit, rampen zijn niet meer, hooguit de dader, ze is vrouwelijk, seven sea’s, seven sisters….

Elke zee is de baarmoeder van het leven op Moeder Aarde, laten we zuinig zijn op haar…

Een zipke niet om zeep…